A Câmara Municipal de Castrillón, em Astúrias votou a favor de declarar o município como anti-taurino e “amigo dos animais” logo de que a associaçom  ANADEL lograsse levar a pleno a proposta. Do colectivo, asseguram que seguirám a luitar para que mais concelhos ratifiquem a iniciativa animalista, mentres preparam novas campanhas e acçons de sensibilizaçom. Do concelho de Castrillón asseguram que vam levar a proposta ao governo regional de Astúrias para banir as touradas em toda a província.

A moçom nom só rejeita as touradas e a súa publicidade em espaços públicos, se nom que também limita a utilizaçom de qualquer animal em espectáculos, exibiçons ou expossiçons, ficando desta forma também banidos os circos.

É um passo importante que deveram continuar muitos outras câmaras municipais, aprovando moçons para que finalmente esta sanguenta tradiçom nom volte ter lugar de jeito impune. De Pontevedra Antitaurina luitaremos por conseguir que o Concelho de Pontevedra leve a pleno umha moçom similar.

STOP TOURADAS. POLA ABOLIÇOM DO ANALFABETISMO CULTURAL.

Vía: LaTortura

Non temos mais que ler con atención os mediocres xornais galegos para decatarnos de que día a día entran en dúcias de contradicións, as máis das veces dependendo de quen pague a información. Os “estómagos agradecidos” tratan ben a quen lle da de comer, e non dubidan un instante en tratar idénticos feitos con diferentes prismas de falsa obxectividade. As mais das veces estas mesmas contradicións son as que emanan do propio poder estabelecido, como o caso que nos ocupa:

CASO 1:

Feitos:Un veciño de Boiro cunha barra de ferro tortura e asasina o seu can.

Acción das institución/ xustiza/institucións: inícianse dilixencias xudiciais. Deteñen ao asasino.

Reacción da imprensa : condena sen paliativos dos factos. Fotos arrepiantes. Descricións tremebundas. “O suceso causou unha gran conmoción entre a veciñanza da parroquia de Belesar e tamén chegou a conmover aos axentes que actuaron nas dilixencias debido ao panorama horrible co que se atoparon ao chegar ao lugar.” “O animal presentaba unha ferida na cabeza, que estaba en carne viva, e tamén tiña as orellas cortadas.”

CASO 2

Feitos: Un profesional do sadismo, millonario, martiriza e asasina dunha estocada a un touro, nun acto cun enfervorecido público que se entusiasma co derramamento do sangue. Unha banda de música ameniza o ritual. Apláudese ao torturador e sácase a ombros do recinto do terror.

Acción das institucións/xustiza: inhibición / silencio administrativo / financiamento às ganderías taurinas / financiamento ao terror da tauromaquia / proselitismo en Bruxelas / declaracións públicas de conformidade.

Reacción da imprensa: titulares en portada apoiando a tauromaquia / panexíricos dos matadores / publicidade dos actos sádico-taurinos. “José Tomás se ha convertido en mucho más que un torero, el mejor de las últimas décadas, según los críticos. A sus 32 años, este hombre introvertido, de pocas palabras, serio, misterioso y discreto, con un halo de misticismo.”

Onde quedou a principio de proporcionalidade , a igualdade perante a lei, a lexislación en direitos dos animais, a dignidade, a coherencia? A que xoga o poder co apoio explícito da prensa-lixo?

Deixamos ao leitor que chegue ás súas proprias conclusións.

STOP O MASACRE TAURINO. GALIZA POR SEMPRE ANTITAURINA.

Este ano O Grove non voltará repetir o triste espectáculo do campionato de tiro ao pombiño, evento turístico no cal ducias de sádicos se dedicaban a disparar contra estes indefensos animais, aos que anteriormente recurtaran a cola para facer máis “interesante” o seu xogo.

Infelizmente, non foi a sensibilidade ante o sofrimento dos animais a que logrou paralisar este espectáculo tan semellante ao taurino, senón outras razóns, se ben relacionadas coa lexislación ambiental. Non contentos con esta barbarie, os organizadores tiveran a orixinal idea de organizar o campeonato a carón dun humidal protexido Umia-Grove, co cal cada ano caían quilos e quilos de chumbo, para envelenar peixes, aves e quizais ata os mariscos que despois comían os propios turistas, nunha nova mostra de irracionalidade. A Administración estivo tan rápida como de costume, e o ano pasado atreveuse a poñer unhas mínimas condicións –munición “ecolóxica”, instalación de pantallas para que non caise o chumbo, etc…- que por suposto non cumpriron os tiradores, acostumados á complicidade coas institucións.

Non obstante, a Consellaría de Medio Ambiente non tivo máis remedio que iniciar un expediente de sanción –que non resolveu un ano despois- debido á presión popular, e esixir que este ano cumpriran as condicións.

Os organizadores alegaron que non era posíbel conseguir munición sen chumbo –o que é falso, só que sería máis cara- e decidiron cancelar o torneo, para desgusto de algúns empresarios que non calibran o que este espectáculo sádico denigra a imaxe da vila, da comarca e da Galiza.

É de destacar neste proceso a negativa actitude do goberno local, no que só o BNG se opoñía ao torneo, pero que rematou por votar a prol da permanencia do torneo en virtude do pacto de goberno e da decisión dos seus socios, PSOE, Partido Galeguista e Esquerda Unida, unidos en defensa desta barbarie cruel, indigna e contaminante. Para completar o cadro estaba o PP, na oposición, que lles reprochou que non foran quen de facer máis por esta tradición, que debe ser tan milenaria e galega como as touradas.

Parece difícil que se recupere este torneo despois da súa interrupción, xa que os tiradores comezaran a buscar outro lugar onde descargar a súa adrenalina matando animais. Aínda así, teremos que estar atentos ante os posibles intentos de recuperación en anos vindeiros, non sen antes felicitármonos deste paso histórico, que anticipa a grande festa que suporá algún día, e máis pronto do que tarde, a erradicación das touradas en Pontevedra.

A violencia animal trasladada á violencia contra as persoas que vindican a fin do sadismo taurino. A barbárie contra os touros é tamén contra nós, os que vindicamos un futuro próximo onde se deixe de matar animais soamente para a diversión duns centos de españois sedentos de sangue.

Hoxe agrederon salvaxamente catro anti-taurinos que se manifestaban de xeito pacífico na praza de touros Monumental de Barcelona. Pegáronlles con paos na cabeza e tiveron que hospitalizar un deles, mentres que a policía reprimía aos restantes. Un suceso lamentábel  que nos leva a afianzar a nosa vindicación antitaurina.

Desde este blogue queremos solidarizarnos con Igualdad Animal, hoxe atacaronnos a todos os antitaurinos. Mais será mañá cando tornen as cousas e os perseguidos sexan os que se adican a asasinar animais por “obra y gracia” da cultura deleznábel dun país ao que nen tan sequera queremos pertencer.

E hoxe mais que nunca debemos lembrar que SER ANTITAURINO É SER ANTIFASCISTA.

O San Xoán non incluirá este ano no seu programa a corrida de touros que organiza desde fai 30 anos o empresario Juan Santos.

O motivo polo que non haberá este espectáculo é unicamente económico. O organizador solicita o apoio do Concello e os responsables municipais non están dispostos a achegar ningún diñeiro, aínda que si lle darán os correspondentes permisos para celebrar a corrida se os solicita e asume o risco.

Juan Santos afirma que na pasada edición o Concello só tivo que asumir unhas perdas de 1.516 euros, cantidade que até no Concello estarían dispostos a asumir. As condicións doutros anos é que empresa e administración local asumían os gastos de organización ao 50% e repartían o despacho de billetes. Se había perdas o diñeiro saía das arcas municipais.

A última posibilidade será cando Juan Santos visite Sarria a finais deste mes para falar novamente con membros do equipo de goberno e intente convencelos de que manteñan os acordos de anos precedentes, pero o acordo é agora mesmo case unha utopía.

A relación de Juan Santos con Sarria iniciouse en 1978 cunha corrida na que participaron Emilio Muñoz (actual comentarista taurino de Canal plus), David Luguichano e o rejoneador Fernando Sanmartín. Desde ese día sempre se encargou de organiza o festexo taurino no San Xoán.

O desembolso máis importante no caso de Sarria é montar toda a infraestrutura da praza portátil ao carecer a localidade dun recinto fixo. «Obríganos a desprazar a tres camións de grande tonelaxe máis todo o que custa montala. O gasto supón máis de 6.000 euros», afirma Juan Santos, que engade que non ten este problema en localidades como Benavente, León, Astorga ou A Coruña. Con unha praza fixa si sería posible que organizase o festexo sen necesidade do respaldo municipal.

Juan Santos afirma que nos últimos días recibiu chamadas de peñas de toda Galicia para reservar entradas. A máis numerosa é a de Cartelle (Ourense), cuxo presidente, Jaime Sousa, manifestoulle que este ano estaban dispostos a acudir en tres autobuses.

O empresario tamén manifesta que realizou numerosas visitas a Sarria para entrevistarse con membros do equipo de goberno e que en varias ocasións non lle recibiron. Esta acusación foi rexeitada polo tenente de alcalde, Pablo López, que manifestou que nunca solicitara unha reunión con el e que se o facía estaba disposto a concederlla sen ningún tipo de problema.

vía: la voz de galicia

O 4 de Maio de 2008 seis activistas de Equanimal saltaron ao ruedo das Ventas (Madrid) durante unha corrida de touros. Estaba sendo retransmitida en directo por TV. Era a primeira vez que unha organización polos dereitos dos animais plantaba cara ao mundo taurino no corazón mesmo da tauromaquia.

A impunidade das prazas de touros rematou. Xa nada será igual. O meios de comunicación resaltaban que esta acción marcaba un antes e un despois no activismo antitaurino. Equanimal tomara a praza de touros máis importante do mundo.

Con esta acción non violenta Equanimal conseguía atraer a atención dos medios de comunicación. Noticiarios de televisión e radio, prensa escrita e medios dixitais facíanse eco da noticia. O obxectivo estaba cumprido: dar un golpe de efecto para nova revitalizar o debate sobre a abolición da tauromaquia.

“Durante as semanas previas á acción preparámosnos concienzudamente para que todo saíse ben. Foi un intenso traballo de investigación e recollida de datos. Varios activistas repartíanse os diversos traballos necesarios para que o asalto ao ruedo chegase a bo fin. foi un duro golpe para o mundo taurino: xamais pensaron que unha organización defensora dos animais atrevésese a saltar ao ruedo máis importante do mundo. Foi o primeiro asalto ao ruedo. Pero haberá máis.”

vía: asaltoalruedo

O concelleiro de Festas de Noia, o socialista José Manuel González Canabal, asegurou onte que desde o Concello non se volverán a financiar espectáculos taurinos. “No grupo de goberno somos nove persoas e decidimos para ben e para mal non apoiar as corridas de touros”, indicou.

Con todo, non pechou a porta a que outros colectivos organicen este tipo de festivais, aínda que iso si, engadiu que non haberá axuda económica municipal para iso. Respecto á tradición destes espectáculos en Noia, o concelleiro indicou que non descarta recuperar o costume de baixar as reses até a rúa do Curro, tal e como se facía antigamente, aínda que dixo  que de momento aínda non hai nada falado.

O portavoz municipal do PP, Antonio Pérez Insua, criticou no último pleno que non se respectase a tradición taurina das festas de San Marcos. O concelleiro recordou que o PSOE, co alcalde, Rafael García Guerreiro, á fronte do Concello, xa organizara corridas de touros durante a súa anterior etapa de goberno. Por iso, o representante popular non entende como agora se suprimimen sen máis, pese á súa gran aceptación por unha banda da cidadanía.

vía: elcorreogallego

Os integrantes de Na Deriva, subiron á rede un video no que quedan demostradas as ameazas dos cazadores que acudiron a pasada fin de semana á V Copa de Caza de Raposo en Portomarín. O boicot, causante dos feitos, foi organizado pola plataforma Matar por matar NON e consistía en acompañar aos cazadores ás zonas de caza para unha vez alí, con pitos, bociñas e megáfonos como únicas armas, espantar os animais para impedir que fosen tiroteados polos competidores da copa. O saldo final: un ecoloxista detido, outro agredido e 69 raposos mortos.

O integrante de Verdegaia e de Na Deriva, Roi Seoage, resultou agredido por gravar coa súa cámara as ameazas que proferían os cazadores ao serlles impedida a caza. Tralos feitos, Seoage interpuxo unha denuncia contra os cazadores, na que afirma que “tentaron bater en min coas súas escopetas coma se o fixesen cun bate de baseball, rabuñáronme o pescozo e retorcéronme un dedo”, aínda que tivo que desprazarse até Palas de Reis para poder facela efectiva.

Segundo Roi Seoage, as cacerías son moi negativas, xa que a diferencia do que opina a Federación Galega de Caza, si inflúe na desaparición de comunidades de golpes, como xa sucedeu co lobo, que actualmente está desaparecido en moitas zonas de Galiza. “Coas batidas que abranguen diversos concellos están a dificultar a supervivencia dos raposos, é moi difícil que se recuperen, xa que en moitos casos eliminan aos especimes fortes, quedando só os febles, e propiciando que se espallen as enfermidades”.

A resposta dos cazadores

Pola súa banda, varios cazadores e canda menos tres presidentes de Tecor (Terreo cinexéticamente ordeado) da provincia de Lugo presentaron tamén denuncias polos supostos danos causados polos colectivos ecoloxistas nas sinalizacións dos cotos de caza. O presidente da Federación Galega de Caza, José María Gómez Cortón, sinalou tamén que os servizos xurídicos da Federación están a recabar informes e a analizar a posibilidade de presentar unha denuncia en nome da organización.

As tensións entre os opositores á caza do raposo e os organizadores e participantes na Copa de España foron a clave da xornada. Membros de Verdegaia denunciaron por agresión a cazadores. Malia os intentos de boicot da vintena de asociacións ecoloxistas desprazadas até Portomarín, preto de 70 raposos foron abatidos durante a quinta edición da Copa de España de Caza do Raposo.

Desde primeiras horas da mañá ecoloxistas e cazadores botáronse ao monte, aínda que con motivacións completamente distintas. Nos enfrontamentos, resultou detido un dos membros da fundación “Equaanimal” por un suposto delito de resistencia á autoridade.

Os ecoloxistas empregaron dispositivos como altofalantes e bucinas para evitar a caza. Dende a plataforma “Matar por matar non” sinalaron que non existen argumentos que xustifiquen estes campionatos e solicitaron a Medio Ambiente a facer unha revisión dos plans cinexéticos.

Dende Verdegaia, o coordinador xeral da formación, Xan Duro, afirmou que “non sei exactamente cantas escopetas había, pero iso non era caza, era unha masacre”, lamentou.

As imaxes que reproducimos a continuación falan por sí propias.. Corresponden a un experimento da Forza Aérea dos USA, consistente en aturdir a un porquiño cun “táser”. O vídeo foi conseguido pola organización animalista “PETA” (People for the Ethical Treatment of Animals).

Non hai moita diferenza co sufrimento do touro no “ruedo” taurino, co agravante de que nas touradas o obxectivo é divertir a unhas decenas de persoas sedentas de sangue.